NAO6

NAO to najczęściej uczony humanoid w historii. Aldebaran Robotics pokazał pierwszą wersję w 2006 roku jako małego, przystępnego cenowo i w pełni programowalnego dwunoga, a uczelnie kupiły go w liczbie, jakiej wcześniej nie osiągnął żaden robot badawczy — w 2008 roku zastąpił Sony AIBO jako standardowa platforma ligi RoboCup, a tysiące egzemplarzy trafiły do sal wykładowych, laboratoriów, terapii autyzmu i domów opieki. Dla większości inżynierów poniżej czterdziestki NAO był pierwszym robotem, do którego napisali kod. Szósta generacja zachowuje sylwetkę i przebudowuje wnętrze. Robot mierzy 574 mm i waży 5,48 kg, ma 25 stopni swobody: dwa w głowie, po pięć w każdym ramieniu, po jednym w każdej dłoni, jeden w miednicy i po pięć w każdej nodze. Procesor Intel Atom E3845 taktowany 1,91 GHz z 4 GB pamięci RAM i 32 GB pamięci masowej pracuje pod wbudowanym GNU/Linuksem zbudowanym na Yocto. Percepcję dają dwie pięciomegapikselowe kamery w głowie, cztery mikrofony dookolne, dwa sonary z przodu, czujniki dotyku na głowie i dłoniach, zderzaki w stopach, po cztery czujniki nacisku w każdej stopie oraz jednostka inercyjna. Dwa głośniki 40 mm wraz z syntezą i rozpoznawaniem mowy obsługują 22 języki. Akumulator litowo-jonowy 21,6 V i 2,9 Ah daje 60 minut pracy aktywnej albo 90 minut pracy zwykłej i ładuje się około 90 minut. Te liczby tłumaczą zarówno atrakcyjność, jak i ograniczenia. NAO jest na tyle lekki, by podawać go sobie z rąk do rąk w klasie, i na tyle wytrzymały, by bezpiecznie się przewracać, ale jego procesor pochodzi z wcześniejszej epoki systemów wbudowanych, a godzina pracy wyklucza jakąkolwiek realną zmianę roboczą. Nigdy nie miał być produktywny — to przyrząd dydaktyczny i badawczy, wyceniany na zapytanie, a nie z półki. Najnowsza historia robota jest bardziej dramatyczna niż jego specyfikacja. Aldebaran przeszedł od SoftBanku do United Robotics Group, w lutym 2025 roku trafił we Francji pod zarząd komisaryczny, a w lipcu 2025 został sprzedany na aukcji: notowana w Shenzhen firma Maxvision Technology kupiła patenty, kod źródłowy i zapasy za około 900 tysięcy euro. Prace rozwojowe i wsparcie zostały we Francji, w nowej spółce Maxtronics Robotics SAS w Issy-les-Moulineaux, która dziś buduje i sprzedaje NAO, ale nie Peppera. Następca jest potwierdzony, ale bez terminu: nowy właściciel utrzymuje stronę projektu NAO7 i poprawiał ją ostatnio 31 lipca 2026 roku, wciąż bez ceny i daty premiery. Karta katalogowa, na której opiera się ten profil, została wydana przez Maxtronics w czerwcu 2026 roku i jest najlepszym dowodem, że linia wciąż żyje.

▸Wideo

Brak materiałów wideo.

▸Recenzje