GLM-5

GLM-5 otworzył piątą generację Z.ai w lutym 2026 i wyznaczył wzór, którego trzyma się cała rodzina: model fundamentalny pomyślany do inżynierii agentowej, wydany na licencji MIT, z wagami, które każdy może pobrać i wykorzystywać komercyjnie. Dokumentacja producenta ustawia go do długich zadań agentowych i złożonej inżynierii systemowej, deklarując czołowe wyniki wśród modeli otwartych w programowaniu i pracy agentowej, a przydatność w realnych zadaniach zbliżoną do Claude Opus 4.5. Opublikowana specyfikacja jest oszczędna: wejście i wyjście tekstowe, okno kontekstu 200 tys. tokenów i do 128 tys. tokenów odpowiedzi, do tego tryby myślenia, strumieniowanie, wywoływanie funkcji, buforowanie kontekstu, wyjście w formacie JSON i obsługa narzędzi MCP. Cennik to 1,00 USD za milion tokenów wejścia i 3,20 USD za milion wyjścia — najniższa stawka w całej linii GLM-5, bo każda późniejsza wersja kosztuje więcej. Jeden szczegół wart jest wyłuszczenia, bo wraca w całej rodzinie: Z.ai nigdzie w dokumentacji nie podaje liczby parametrów, więc liczby cytowane przy nowszych wersjach są doniesieniem, a nie danymi producenta. Przy GLM-5 da się je potwierdzić, bo firma udostępniła wagi: indeks plików safetensors na Hugging Face sumuje się do 753,9 mld parametrów, a plik konfiguracyjny opisuje sieć mixture-of-experts o 78 warstwach, z 256 ekspertami routowanymi i jednym współdzielonym, z których osiem pracuje przy każdym tokenie, oraz z rzadkim indekserem uwagi. To ten sam rząd wielkości, jaki prasa przypisuje modelowi GLM-5.2 — tyle że tutaj pochodzi z pliku modelu, a nie z zapowiedzi.

▸Wideo

Brak materiałów wideo.

▸Recenzje