Mercury Edit 2

Mercury Edit 2 to wąsko wyspecjalizowany członek rodziny Mercury: nie prowadzi rozmów i nie da się go podłączyć pod endpoint czatu. Obsługuje w zamian dwie usługi dla narzędzi programistycznych — uzupełnianie kodu w środku pliku oraz przewidywanie następnej edycji — a cały sens jego istnienia polega na tym, że to właśnie te momenty pracy z kodem, w których pauzę czuje się natychmiast. Czytając ostatnie zmiany programisty i kontekst projektu, model odgaduje, co autor zmieni za chwilę; użytkownik przyjmuje podpowiedź klawiszem Tab. Dyfuzja jest tym, co czyni to wiarygodnym. Skoro model dopracowuje tokeny równolegle, a nie wydaje ich po kolei, podpowiedź może zmieścić się w przerwie między uderzeniami w klawiaturę, zamiast przychodzić wtedy, gdy programista już zdążył napisać linię. Sam producent, a za nim cytowany współzałożyciel edytora Zed Max Brunsfeld, ujmuje to tak, że podpowiedź ma być częścią myślenia programisty, a nie czymś, na co się czeka. Ciekawszy jest jednak inżynierski szczegół drugiej wersji: w dużej mierze chodziło w niej o to, żeby model był cichszy. Firma podaje, że jej pierwszy model przewidujący edycje był nadgorliwy — podpowiadał za często i za długimi fragmentami — i rozpraszał użytkowników. Zebrała więc jawne informacje o przyjmowaniu i odrzucaniu podpowiedzi z realnej pracy, zbudowała z nich zbiór ludzkich preferencji i dostroiła model metodą uczenia ze wzmocnieniem bez par, zwaną KTO. Opublikowany wynik to para liczb, które trzeba czytać razem: edycje są przyjmowane o 48 procent częściej, a model jest o 27 procent bardziej wybiórczy w tym, które w ogóle pokazuje. Powściągliwość potraktowano tu jako funkcję i zmierzono jak funkcję. Jakość podano jako średnią z czterech testów przewidywania edycji — otwartych zbiorów Instinct, uzupełniania w środku pliku i Next-edit Prediction oraz jednego zestawu wewnętrznego — z czego tylko test uzupełniania w środku pliku sprawdza edycje, uruchamiając zmieniony kod; pozostałe trzy oceniają podobieństwo do odpowiedzi napisanej przez człowieka, a sędzią jest model, co jest narzędziem słabszym. Wszystkie wyniki pochodzą od dostawcy. Model działa przez platformę Inception i w edytorach, które go obsługują — między innymi w Zed — po 0,25 dolara za milion tokenów wejściowych, 0,75 za wyjściowe i 0,025 za wejście z pamięci podręcznej, z oknem 32 tys. tokenów na obu usługach i do 8192 tokenów wyjścia. Wywołań narzędzi i strumieniowania nie oferuje.Producent nie datuje samych wpisów, ale robi to spis artykułów na jego blogu: komunikat figuruje tam z datą 30 marca 2026 r., więc model działał najpóźniej od tego dnia. Jego dzisiejszy status rozchodzi się między stronami samego wytwórcy: strona modeli podaje, że Mercury 1, Mercury 2 i Mercury Edit 2 pozostają wspierane wyłącznie dla dotychczasowych klientów, a dokumentacja dla programistów nadal wymienia Mercury Edit 2 z pełnym cennikiem i obiema usługami.

▸Wideo

Brak materiałów wideo.

▸Recenzje