MiniMax M2.5

MiniMax M2.5 został zapowiedziany 12 lutego 2026 roku i jest najmocniejszym modelem, jaki firma zbudowała na korpusie M2. Architektury nie ruszono — 62 warstwy, 256 ekspertów, 8 aktywnych na token — a liczba parametrów wynosi 228 703 644 928, czyli o 13 880 064 więcej niż w M2, M2.1 i M2.7, które wszystkie trzy są identyczne co do bajta. Ta różnica czternastu milionów parametrów to jedyna zmiana konstrukcyjna w całej linii. Wyniki poszły daleko w górę. MiniMax podaje 80,2% na SWE-bench Verified, 51,3% na Multi-SWE-bench i 76,3% na BrowseComp z zarządzaniem kontekstem, a przebieg testu SWE-bench Verified model miał skończyć o 37% szybciej niż M2.1. Trening polegał na uczeniu ze wzmocnieniem w ponad 200 tysiącach rzeczywistych środowisk i w kilkunastu językach programowania, a producent opisuje zachowanie, które się wyłoniło, a nie zostało zaprojektowane: zanim model napisze kod, pisze specyfikację i rozkłada strukturę oraz interfejs tak, jak zrobiłby to architekt systemu. Argument, którym MiniMax otworzył komunikat, był ekonomiczny, nie techniczny — że M2.5 to pierwszy model najwyższej półki, przy którym koszt przestaje mieć znaczenie: około jednego dolara za godzinę nieprzerwanej pracy przy stu tokenach na sekundę i trzydzieści centów przy połowie tego tempa. Cennik to 0,30 USD za milion tokenów wejścia i 1,20 USD za milion wyjścia — bez zmian od premiery M2 szesnaście miesięcy wcześniej. Zmieniły się natomiast dokumenty. M2 i M2.1 były na licencji MIT. M2.5 wyszedł na własnej licencji modelowej MiniMaxa, datowanej na 13 lutego 2026, która pozwala na dalsze rozpowszechnianie, ale wymaga, by z każdą kopią wędrowała ustalona nota atrybucyjna. To był pierwszy krok w bok od standardowych warunków otwartego kodu w tej rodzinie — a kolejny model poszedł znacznie dalej.

▸Wideo

Brak materiałów wideo.

▸Recenzje