Valkyrie (R5)

Valkyrie, oznaczana jako R5, powstała w Dyrekcji Inżynieryjnej Centrum Lotów Kosmicznych imienia Johnsona w piętnaście miesięcy — na konkurs DARPA Robotics Challenge Trials w 2013 roku. W odróżnieniu od hydraulicznych maszyn, z którymi się mierzyła, jest w pełni elektryczna: 44 stopnie swobody napędzają niemal wyłącznie siłowniki szeregowo-sprężyste, w których między silnikiem a stawem znajduje się sprężyna, dzięki czemu robot wyczuwa i miarkuje siłę, jaką przykłada. NASA stawiała sobie za cel humanoida na tyle wytrzymałego, by pracował w miejscach zbudowanych przez ludzi, ale uszkodzonych — na Ziemi po katastrofie, a docelowo na innej planecie, gdzie maszyna mogłaby przygotować siedlisko przed przylotem astronautów. Konstrukcja wprost czerpie z Robonauta 2, robota o samym tułowiu i ramionach, którego NASA wysłała już na Międzynarodową Stację Kosmiczną, i dokłada do niego nogi, akumulator oraz głowicę percepcyjną. Po konkursie z 2013 roku zespół przebudował dłonie i kostki oraz wymienił czujniki, a nad oprogramowaniem chodu pracował wspólnie z Florida Institute for Human and Machine Cognition. W 2015 roku NASA wypożyczyła egzemplarze R5 uczelniom MIT, Northeastern University i Uniwersytetowi w Edynburgu, wraz z finansowaniem, by tworzyły oprogramowanie sterujące na potrzeby Space Robotics Challenge — konkursu, w którego scenariuszu robot naprawiał marsjańskie siedlisko po burzy pyłowej. Valkyrie nigdy nie trafiła do sprzedaży ani w kosmos; pozostaje platformą badawczą i bezpośrednim przodkiem późniejszych prac NASA nad humanoidami.

▸Wideo

Brak materiałów wideo.

▸Recenzje