Human Support Robot (HSR)

Human Support Robot to odpowiedź Toyoty na problem, który firma ujmuje demograficznie: kurczy się liczba opiekunów, a rośnie liczba osób, które nie są w stanie się schylić. Ogłoszony w 2012 roku i wydany jako ulepszony prototyp 16 lipca 2015, świadomie nie jest humanoidem. Korpus to walec o średnicy 430 mm na kołach dookólnych, a pojedyncze składane ramię o długości około 600 mm siedzi na teleskopowym maszcie - więc to cały robot zmienia wysokość, zamiast zginać się w pasie. Ten maszt jest istotą konstrukcji. Korpus wysuwa się od 1005 do 1350 mm, a bark wędruje od 340 do 1030 mm, i tak jedno ramię sięga zarówno podłogi, jak i wysokiej półki. Chwytak radzi sobie z przedmiotami o masie do 1,2 kg i szerokości do 130 mm, a przyssawka podnosi rzeczy płaskie, których dwupalczasty chwytak nie złapie - kartkę czy dokument. W głowie siedzą matryca mikrofonów, kamera RGB-D, kamera szerokokątna i kamera stereoskopowa; robot przyjmuje polecenia głosowe, sterowanie z tabletu, a także pracę pod zdalnym operatorem. Najciekawsze liczby są te wolne. Komunikat Toyoty podaje prędkość maksymalną 0,8 km/h oraz zdolność pokonywania progów 5 mm i pochyleń 5 stopni. Serwisy wtórne rutynowo podają prędkość kilkakrotnie wyższą. Maszyna jadąca 0,8 km/h po pokoju dzielonym z osobą słabą fizycznie to decyzja o bezpieczeństwie, a nie niedoróbka, i mówi o przeznaczeniu więcej niż jakakolwiek lista możliwości. HSR nigdy nie był produktem. Toyota wypożycza roboty uczelniom i instytutom badawczym w ramach społeczności deweloperskiej HSR, otwartej we wrześniu 2015 roku, na projekty trwające około dwóch lat, a członkowie oddają oprogramowanie z powrotem do wspólnej puli. To właśnie ten układ, a nie sprzedaż, sprawił, że maszyna stała się powszechną platformą odniesienia w robotyce akademickiej - między innymi jako standardowa platforma ligi usług domowych zawodów RoboCup - i że dekada publikowanych badań nad manipulacją opiera się na tym samym sprzęcie.

▸Wideo

Brak materiałów wideo.

▸Recenzje