T-HR3

T-HR3 to maszyna, przy której Toyota przestała budować humanoidy grające na trąbce, a zaczęła budować takiego, który ma się znaleźć w cudzych rękach. Pokazany 21 listopada 2017 roku przez firmowy Dział Robotów Partnerskich, ma 1540 mm wzrostu, waży 75 kg i dysponuje 32 napędzanymi osiami oraz dziesięcioma palcami. Ciekawa inżynieria siedzi nie w robocie, tylko w stawach. Każdy z nich to Torque Servo Module - silnik, przekładnia i czujnik momentu w jednym module, opracowany wspólnie z firmami Tamagawa Seiki i Nidec Copal Electronics. Ponieważ każdy staw mierzy przechodzącą przez niego siłę, a nie tylko własne położenie, robot potrafi regulować, jak mocno dotyka człowieka albo przedmiotu, koordynować całe ciało dla utrzymania równowagi i - to najważniejsze - odesłać tę siłę do osoby, która nim steruje. Operator siedzi w stanowisku Master Maneuvering System, a jego parametry mówią o pomyśle więcej niż parametry samego robota. Stelaż ma 16 osi sterujących, wymiary 850 x 1500 x 1450 mm i masę 170 kg - ponad dwa razy więcej niż maszyna, którą prowadzi. Operator zakłada rękawice z czujnikami i gogle, porusza się wewnątrz ramy i czuje opór wpychany z powrotem, kiedy robot na coś natrafi. To nie jest zdalne sterowanie w sensie drążka: rama odwzorowuje ciało robota, a robot odwzorowuje ciało operatora. Toyota wymieniła jako docelowe otoczenie domy, placówki medyczne, budowy, tereny katastrof i przestrzeń kosmiczną - lista dość szeroka, by sygnalizować, że T-HR3 był demonstratorem technologii, a nie produktem. Nigdy go nie sprzedawano. Trwałym wkładem pozostaje podejście do zdalnego sterowania ze sprzężeniem siłowym oraz same moduły stawów, czyli ta część projektu, która musiała zadziałać, zanim którykolwiek punkt z tamtej listy stał się realny.

▸Wideo

Brak materiałów wideo.

▸Recenzje