OpenAI wyłącza końcówkę Whispera, a własny przewodnik wciąż odsyła do niej po napisy

26 sierpnia 2026 roku OpenAI wpisało na listę wycofań cztery modele transkrypcji: whisper-1, gpt-4o-transcribe, gpt-4o-mini-transcribe i gpt-4o-transcribe-diarize. Wszystkie znikają z API 26 lutego 2027. Jako zastępstwo firma wskazuje gpt-transcribe do nagrań i gpt-live-transcribe do dźwięku na żywo. Kłopot tkwi we własnej dokumentacji OpenAI. Firmowy przewodnik po transkrypcji, sprawdzony 3 września 2026 roku, ma tabelę zdolności specjalistycznych — i trzy jej wiersze kierują do modeli już zaplanowanych do wyłączenia. Zapis z podziałem na mówiących: gpt-4o-transcribe-diarize. Znaczniki czasu dla pojedynczych słów oraz napisy w formatach srt i vtt: whisper-1. Tłumaczenie gotowego nagrania na angielski: whisper-1. Żaden z dwóch zalecanych następców nie jest przy tych trzech pozycjach wymieniony. Platforma jednocześnie więc te modele poleca i je usuwa, nie wskazując równorzędnego zastępstwa dla synchronizacji napisów, rozdzielania głosów i tłumaczenia mowy. Kto prowadzi na API OpenAI potok napisów albo produkt do notatek ze spotkań, ma siedemnaście miesięcy na sprawdzenie, czy następcy obsłużą jego przypadek — a dokumentacja OpenAI na razie tego nie potwierdza. Jedna nierówność zasługuje na wyraźne nazwanie, bo to cała różnica między modelem otwartym a hostowanym. Wagi Whispera są opublikowane na licencji MIT jako openai/whisper-large-v3. Wyłączenie ich nie dotyczy. Znaczniki czasu, formaty napisów i tłumaczenie na angielski będą działać na cudzym sprzęcie tak długo, jak ktokolwiek zechce je uruchamiać — gaśnie wygoda OpenAI, nie model. Trzy modele transkrypcji z rodziny GPT-4o takiego zabezpieczenia nie mają: 26 lutego 2027 po prostu przestaną istnieć. Whisper wciąż jest zresztą w cenniku, po 0,006 USD za minutę — tyle samo co gpt-4o-transcribe i o jedną trzecią drożej niż model, który OpenAI dziś poleca. Od ponad roku jest droższą opcją i wciąż tą, do której dokumentacja odsyła po zadania, których tańszy model nie wykonuje.