Firma od humanoidów przestała czekać na humanoidy — Sanctuary przenosi swoje AI na ramiona przemysłowe

Sanctuary AI przez lata budowało jednego z najambitniejszych humanoidów w branży: Phoenixa, robota zaprojektowanego wokół hydraulicznych dłoni o 20 stopniach swobody ze sprzężeniem haptycznym, uczonego przez teleoperację wysokiej wierności. 17 czerwca 2026 firma z Vancouver ogłosiła, że AI zbudowane na tych danych pójdzie do pracy gdzie indziej — na przemysłowych ramionach robotycznych, które fabryki już mają. Demonstracja jest celowo nieefektowna. Przy zadaniu wpinania wiązek u globalnego dostawcy motoryzacyjnego Tier 1 Sanctuary podaje skuteczność powyżej 99,5% przy czasie cyklu 2,54 sekundy — według firmy to tempo działającej linii produkcyjnej klienta. Wpinanie wiązek to dokładnie ten rodzaj pracy, który opiera się automatyzacji: elementy są giętkie, tolerancje ciasne, a informacja zwrotna jest dotykowa, nie wzrokowa. Uzasadnienie tego kroku wprost formułuje współzałożycielka i dyrektorka techniczna Olivia Norton: „Upowszechnienie Physical AI jest ograniczone przez to, czy AI spełnia jednocześnie wymagania wydajności i czasu cyklu. Tego szukają klienci i to dostarczamy". Innymi słowy: wąskim gardłem nie są już nogi ani dłonie, tylko oprogramowanie mieszczące się w przemysłowym takcie. Sanctuary nazywa dziś swoje podejście niezależnym od sprzętu, a humanoidy traktuje jako etap późniejszy, nie punkt wyjścia. Ósma generacja Phoenixa, wypuszczona w grudniu 2024, już na to wskazywała: powstała do zbierania wysokiej jakości danych — z ulepszoną telemetrią, kamerami o szerszym polu widzenia i wyższej rozdzielczości oraz tańszą listą materiałową — a nie jako produkt na sprzedaż. W czerwcu 2026 stanowisko prezesa firmy objął Daniel Friedmann. Dla branży, która od dwóch lat mierzy postęp liczbą wyprodukowanych humanoidów, to znaczące zdanie odrębne od firmy, która ten sposób myślenia współtworzyła: pieniądze — przekonuje Sanctuary — są w modelu, a modelowi jest obojętne, w jakim ciele działa.