Najmniejsze ramię współpracujące FANUC-a jest zarazem najszybsze i najdokładniejsze

W rodzinie robotów mały model bywa zwykle kompromisem: mniejszy zasięg, mniejszy udźwig i gorsze liczby także we wszystkich pozostałych rubrykach. Najnowsze ramię współpracujące FANUC-a łamie tę regułę, a widać to dopiero wtedy, gdy jego kartę katalogową czyta się obok karty najbliższego krewnego. CRX-3iA wszedł do produkcji seryjnej w styczniu 2026 roku, a na rynek północnoamerykański trafił 20 kwietnia 2026. Podnosi 3 kg na zasięgu 692 mm i waży 11 kg. Rozmiar wyżej, CRX-5iA, podnosi 5 kg na 994 mm i waży 25 kg. Gdy doczytać obie karty do końca, kolejność się odwraca. Powtarzalność małego ramienia wynosi 0,02 mm wobec 0,03 mm u większego. Tak samo jest z prędkością: 1200 mm/s w trybie współpracy i 2500 mm/s w trybie szybkim, wobec 1000 i 2000 mm/s. Najmniejszy CRX jest najdokładniejszy i najszybszy w rodzinie — po prostu niewiele uniesie. Decyzją konstrukcyjną, z której wynika reszta, jest masa. Jedenaście kilogramów przenosi jedna osoba, więc FANUC usunął śruby kotwiące: robot stoi na podstawie magnetycznej, montuje się na podłodze, ścianie, suficie lub pochyło, a kąt własnego montażu wykrywa sam, zamiast dostawać go w nastawach. Po przeniesieniu operator dotyka ściany drutem spawalniczym, a ramię ustala, gdzie teraz stoi — dzięki temu wyuczony program przeżywa przeprowadzkę, czyli odpada krok, który zwykle czyni przenoszenie robota kosztownym. Trzy kilogramy też nie są przypadkowym dnem. Wystarczają, by unieść jednocześnie palnik i czujnik śledzenia spoiny, a to właśnie pozwala maszynie odnaleźć złącze i samodzielnie ułożyć trasę, zamiast odtwarzać sztywno zapisany ruch. FANUC wymienia wśród zastosowań budowę statków: konstrukcje zbyt duże, by przywieźć je do gniazda zrobotyzowanego, gdzie to maszyna musi przyjść do pracy. To ramię jest pierwszym robotem FANUC w naszym katalogu. Producent nie podaje ceny katalogowej — robot wyceniany jest pod konfigurację.